River and Lili Taylor in Dogfight
(Source: breedinbloom, via runningonriver)
River and Lili Taylor in Dogfight
(Source: breedinbloom, via runningonriver)
Martin Ahven.
(Source: nitrokahvel)
(Source: myfairladdie)
Martin Ahven.
(Source: nitrokahvel)
Amy Winehouse is the 21st century music breakthrough that could easily be a sum up of the 20th century. That proves wrong everyone saying that no original anthems can be composed anymore. And last but not least, a breakthrough of nostalgia for the past and the future.
(Source: gillianjacobs, via blackiesdead)
Αγαπητή φάρα του “άσχετου” Έλληνα,
Σήμερα μπορεί να μην ξύπνησα με όρεξη, αλλά πάντα την βρίσκω κάπου κάπως και είμαι πολύ καλή στο να γίνομαι υπερβολική άμα θέλω.
Αγαπητή φάρα του άσχετου, ακαλαίσθητου Έλληνα λοιπόν…
Εσύ που βιώνεις το 2012 χωρίς προσωπική άποψη και αισθητική και μασάς αυτά που βλέπεις γύρω σου σαν κατσίκα. Εσύ, ναι, που ψοφάς για trends, σάλτσα και πασάλειμμα. Όπως και όλοι εσείς οι άσχετοι επιχειρηματίες σε μικρά και μεγάλα μέρη που νομίζετε ότι έχετε ιδέα από τέχνη και διασκέδαση και πουλάτε την πιο “mainstream” πλύση εγκεφάλου, κατάλληλη μόνο για μικροκύμματα, όχι ψήσιμο.
Αν θες να δεις πως γίνεται σωστά ο σχεδιασμός σε ένθετο/δωρεάν έντυπο (περιοδικό με περιεχόμενο πάραυτα) και πως καταφέρνουν και υπάρχουν ακόμα περιοδικά στη χώρα σου σε μια περίοδο που η τέχνη και τα ΜΜΕ αποδήμησαν λόγω μιζέριας, όχι κρίσης, ρίξε μια ματιά εδώ- Η λέσχη του Homme: http://www.facebook.com/HommeMagazine.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής και γραφίστας του, Μάνος Δασκαλάκης λέγεται και κάνει πολύ σωστά την δουλειά του. Έχω κι άλλους τέτοιους να σου στείλω. Απλά είπα να πιάσω το θέμα του περιοδικού πρώτα, διότι ο “Τύπος” είναι είδος υπό εξαφάνιση αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Kαι τυχαίνει να είναι απτός και όμορφος. Μπορείς και τον έχεις στα χέρια σου κάθε ώρα και στιγμή. Ανακυκλώνεται, φυλάσσεται σε συρτάρια και σε τσέπες και είναι η τελευταία λέξη της μόδας στο είδος του όσα χρόνια κι αν περάσουν. Δεν χρειάζεται ηλεκτρικό ρεύμα, αναβάθμιση λογισμικού και εφαρμογές, ούτε σου καίει το μάτι σου το τσακίρικο.
Μην ακούσω, ποτέ, ότι το design δεν μπορεί να “εκτοξεύσει” το οτιδήποτε που έχει την παραμικρή βλέψη και δυνατότητα, σε ανώτερο επίπεδο. Ότι δεν μπορεί να σου φτιάξει την ημέρα. Ότι δεν μπορεί να ντύσει οποιοδήποτε κομμάτι της πραγματικότητας. Η φαντασία προηγείται αγαπητοί και υπήρχε πάντα μέσα στην Ελλάδα, εκτός από τώρα. Γιατί αν βάλεις να παίξει μια Ελληνική τανία του 1950 θα δεις, όχι δέκα, μα εκατό πανέμορφες επιγραφές και μια Αθήνα για την απόλυτα ιδανική ζωή και τον έρωτα. Αν και φτωχή, όπως και σήμερα. Φοβερό ε;
Και τώρα θα μου πεις ότι δεν φταις εσύ για τα σκουπίδια που τρως στη μάπα, λες ευχαριστώ και σε φορτώνουν περισσότερο, εκτός των άλλων. Πρόσεχε, γιατί από αυτά τρως.
Θα ήθελα πολύ να κάνω μια επίδειξη των τρόπων μου και να κλείσω ευγενικά κι ωραία μιας και το στυλ του λόγου μου παραπάνω είναι συνειδητά γραφικό. Αλλά άντε μου στο διάολο. Εσύ, ο άσχετος εννοώ. Γιατί οι υπόλοιποι ξέρω πως δεν θα με παρεξηγήσετε. Κι αυτό το κλείσιμο γραφικό είναι, αλλά δεν βαριέσαι..
Καλή διασκέδαση!
Can you stop beauty or euphoria? Because I can't.